Alltaf sama sagan

Þegar ég byrjaði í praktíkinni í sumar hugsaði ég mér gott til glóðarinnar í haust. Ég yrði hætt í praktíkinni um miðjan september og ætti allt haustið til að mastera einn valkúrs og skrifa skýrslu/ritgerð um praktíkina. Easy peasy! Jú og svo sá ég alveg fyrir mér massívt átak í ræktinni og að ég yrði svo flott þegar ég kæmi heim um jólin að það yrði ekki talað um annað í jólaboðunum.

Svo er allt í einu komin vika 2 í nóvember og ýmislegt sem ekki hefur alveg gengið eftir í þessu annars brilliant skipulagi. Nú svo við tökum þetta í réttri röð þá er ég ekki hætt í praktíkinni ennþá en er reyndar bara 1 dag í viku. Sá dagur fer mestmegnis í það að bíða eftir hádeginu þegar við lærlingarnir spítumst niður á Kösk Kebab til að halda upp á daginn. Tek fram að Kösk er ekki bara kebab heldur alvöru stöff. Ætti með réttu að vera í dönsku túristabókunum vegna gæsahúða-framkallandi góðra rétta. Þetta hefur ef til vill haft smá áhrif á það að ég er ekki búin að missa þann kílóafjölda sem ég var búinn að sjá fyrir mér að yrði "hruninn af" á þessum tíma. Vömbin flækist enn fyrir fótunum á mér og því miður virðist ekkert fararsnið á henni og vinum hennar aukakílóunum. Ég mæti nú samt alveg stundum í ræktina en er alls ekki nógu "markviss" í þjálfun eða ástundun - Linda yrði amk ekki glöð. Og já þetta hefur þær afleiðingar að minn fabjúlús boddí verður sennilega ekki umræðuefni jólaboðanna (ekki í ár að minnsta kosti) svo ég þarf að finna upp eitthvað gott fyrir liðið að japla á.

En það er samt eitt sem helst í planinu: ég þarf ennþá að skila 2 stórum ritgerðum/verkefnum - og er að sjálfsögðu ekki búin að gera handtak frekar en fyrri daginn. Þetta verður sama stressið korter í jól eins og venjulega :) Það er samt ákveðið öryggi að vita að sumir hlutir breytast aldrei.

ghetto-ering

Það er mikil umræða í Danmörku núna um ghetto-eringu svokallaða. Þannig er mál með vexti að stór svæði hafa byggst upp af fólki búsettu í félagslegu húsnæði á vegum kommúnunnar og innflytjendum með lága innkomu. Fyrir vikið vilja vandamálin gjarnan hrannast upp í kringum þessi íbúasvæði eins og gefur að skilja. Núna virðast menn "allt í einu" vera að kveikja á perunni um að þessi leið sé kannski ekki heppileg og reyna nú að finna leið úr vandanum.

Það eru mörg svæði í henni Kaupmannahöfn sem flokkast undir ghetto og á Nörrebro eru þau nánast "á hverju horni". Mjölnerparken (skot"æfinga"svæðið) er hér rétt fyrir ofan og þegar ég hugsa það betur er leikskólinn hans Úlfs í rauninni algjör ghettoleikskóli. Falinn á milli hárra blokka þar sem löggan tekur oft "tilviljanakennt" eftirlitsrölt og misgáfulegir einstaklingar ganga sikk-sakk eftir gangstéttunum. Örugglega 3/4 krakkanna eru tvítyngd og foreldrarnir geta í sumum tilfellum ekki gert sig skiljanleg á dönsku eða ensku. Það er frekar sárt að horfa á leikskólakennarann biðja 4ra ára barn um að segja mömmu sinni ákveðna hluti. Leikskólakennarinn hefur jú heldur enga leið til að vita hvort barnið kemur skilaboðunum rétt á framfæri.

Ég er að mörgu leyti afskaplega ánægð með þennan leikskóla. Starfsfólkið virkar vel á mig og sonurinn er hamingjusamur. Það var reyndar ansi fyndið að sjá hópmyndina af deildinni hans því Úlfur er næstum eini "aríinn". Áberandi mest ljóshærður og hvítur (og fallegur). Ég verð samt að segja (með öllum þeim hroka sem fylgir því að láta svona út úr sér sem innflytjandi) að ég er glöð að hann mun ekki fara áfram í grunnskóla á svæðinu. Af hverju? Eins og fram hefur komið undanfarið hjá kommúnunni standa "ghettoskólarnir" mun verr en aðrir skólar þegar kemur að gæðum kennslu vegna agaleysis og annarra félagslegra vandamála. Ég sá líka að furðu stór hópur nemenda úr þessum skólum kemur illa læs og skrifandi út úr þeim. Einhver stjórnmálamaðurinn talaði meira að segja um að þetta ætti við tvítyngda nemendur en ég held að það hafi verið stjórnmálamaður úr Dansk Folkeparti (danski þjóðernisflokkurinn) svo ég tek þeim fullyrðingum varlega.

Staðreyndin er að innflytjendamál eru afskaplega erfið og flókin málaflokkur. Að bjóða fólk velkomið í nýtt samfélag og "hræra því" í mixtúruna er meira en að segja það ef ekki á að troða á neinum tám - og ég held svei mér þá að það sé ekki hægt.

Einhvern tímann hefði ég tuðað sjálfa mig í kaf kommentakerfinu en svona er maður nú skrítinn. Ég vona að ég þykist ekki yfir aðra innflytjendur hafin með þessu röfli en ef ég hugsa um það hvað ég vil sem foreldri fyrir barnið mitt - hvort hann læri að leika við krakka úr allri flórunni eða fái góða menntun - þá vel ég menntunina. Ég verð þá líka að stóla á að ég sem foreldri, sem og skólakerfið, geti komið honum í góðan skilning um mikilvægi þess að öll dýrin í skóginum séu vinir (þó hann hafi etv ekki lært það í gegnum vináttu).

Og hvað? Er ég núna hrokafulli innflytjandinn eða ábyrga foreldrið? U tell me!