Þar sem nóvember og desember voru hálfgerðir pestarmánuðir hjá karlpeningnum hér á bæ ákvað ég að jafna metin og gera janúar að mínum pestarmánuði. Búin að hálfliggja í viku í hálsbólgu og skít og hef náð nýjum hæðum í Tom Waits eftirhermuleiknum. Nú, verandi ég get ég að sjálfsögðu ekki leyft mér að liggja í pest í friði án þess að fá nagandi samviskubit yfir að nú eigi þessi pestarskítur eftir að smitast yfir í Guðjón - og febrúar verður þá væntanlega hans mánuður í pest. Úlfur er þegar byrjaður að pikka upp hæsina.. En ef ég ætla að fá samviskubit yfir hverjum hnerra af ótta við að eiginmaðurinn verði veikur ætti ég sennilega bara að flytja út núna og skikka Guðjón til að lifa eins og hamstur í plastkúlu. eeeeinmitt!
Annars er kominn tími til að spýta í lófana og ruslast af stað í MA skrif. Ég tel mig hafa lokið vettvangsrannsóknum og þarf nú að demba mér í kenningar og analýseringu af rannsókninni. Mér finnst ég ekki hafa hugmynd um hvað ég er að gera enda alveg dottin út úr akademíska umhverfinu eftir þann "árekstur" sem árið 2011 var. En þetta hlýtur að koma. Verst að ég er búin að koma mér upp alls konar slæmum ávönum á meðan. Tímafrekum hlutum - eins og ótæpilegu sjónvarpsglápi á netinu - sem ég hef stundað grimmt á morgnanna yfir kaffibollanum. En fyrir vikið er ég nokkuð rabbfær meðal annarra sjónvarpssjúklinga og temmilega veruleikafirrt um það sem er að gerast úti í hinum stóra heimi.
Og svo ég tali aðeins meira um sjálfa mig, þá er ég enn að bjástra við að ná af mér gleraugunum á kvöldin og þukla eftir þeim á morgnanna. Í fyrradag leitaði ég líka lengi að þeim eftir sturtuferð. Greinilegt að gamlir vanar deyja seint. En ég er bara nokkuð góð eftir leiserinn - svona fyrir utan að "fattarinn" er ekki alveg búinn að kveikja á þessu. Það er reyndar mjög óþægilegt að hjóla í frostinu og fá kaldan blásturinn í augun svo ég hef oft verið mjög tignarleg með svört sólgleraugu að hjóla með Úlf á leikskólann í morgunskammdeginu. Vantar eiginlega bara hawaii skyrtuna utanyfir dúnúlpuna til að fullkomna múnderinguna. Það á kannski bara eftir að gerast?
3 athugasemdir:
Alltaf gaman að uppgötva ný skrif frá þér mín kæra, þegar maður kíkir hér inn.
Pestirnar verða nú að hafa sinn gang eins og á öðrum heimilum og erfitt að ætla að hlýfa einum við því, nema þá að lifa í kúlu sem er nú ekki auðvelt með leikskólabarn á heimilinu né mjög spennandi. Láttu þér nú batna sem fyrst.
Það er gott að einn áfangi í verkefninu þínu er að baki og þá er það bara næsta skref. Nú fer sólin að hækka á lofti og þá er ég viss um að þú kemst á góðan skrið í verkefninu þínu.
Ástarkveðjur til ykkar allra,
tengdó
Þú grípur til erfðaefnisins sem þú fékkst frá móðurömmunni og klárar þetta á mettíma, ef ekki með góðu, þá með illu. Gangi þér og ykkur allt í haginn nú og alltaf. Mamma
Þú ert æðisleg! :) Þú hristir þetta af þér og rumpar svo ritgerðinni af, áfram Happa Bömm!!! :) Kv,Tinna.
Sendu inn athugasemd